Nú eru liðnar 3 vikur frá því ég hætti að reykja... hvenær hverfur löngunin? Þetta er spurning dagsins.

Mér finnst löngunin verða meiri dag frá degi núna. En það hlýtur að líða hjá. vonandi

Var rétt í þessu að eyða öllu sem ég hafði sett inn varðandi DDV og átakið mitt varðandi líkamsþyngd best að gleyma því bara.

Núna er ég á kúr sem heitir Borða allt sem ég vil til 1. nóvember ÞVÍ ÉG ER HÆTT AÐ REYKJA. HAHAHA

Enn er ég reyklaus langar sífellt í sígó en reyki samt ekki.

Frænka er að koma suður á morgun... það verður nú skrítið að reykja ekki með henni en það er víst ekkert sem heitir að fá sér eina.

Svo er fundur hjá krabbameinsfélaginu á morgun. Ég fór ekki í síðustu viku svo það verður gaman að hitta fólkið á morgun.

Haldið þið ekki bara að ég sé hætt að reykja. Eftir 19 ára neyslu hef ég ákveðið að hætta að reykja. Það er nú ekki hægt að segja að viljinn sé fyrir hendi en ég skal. Fór þess vegna á námskeið hjá Krabbameinsfélaginu til að læra að hætta að reykja.

Þetta hefur ekki verið auðvelt skal ég segja ykkur. Ég skil bara ekki þetta fólk þarna úti sem segir að það sé ekkert mál að hætta að reykja.

Ég hætti 9. október s.l. og er því á reyklausa degi 8 og s.l. vika hefur verið nokkurnvegin svona:

Dagur 1. Geðveikin í fyrirrúmi. Við erum sko að tala um hrikalega skapvonsku, unglinga-eigingirnis-geðvonskukast allan daginn. Endaði með því að öll fjölskyldan grét af hræðslu við húsmóðurina (húsmóðirin líka).

Dagur 2. Svona lala... leið eiginlega bara um í móðu.

Dagur 3, 4, 5 og 6. Grét út í eitt og út af engu.

Dagur 7. Mikil löngun til að feta í fótspor Gísla á Uppsölum. Gerast einsetukona langt í burtu frá öllu fólki og gera ekkert nema að reykja. Eða bara í risíbúð í 101.

Núna er sem sagt dagur 8 og ég virðist ætla að hafa hann af. Svo er bara að lifa eins og hinir fíklarnir... taka 1 dag í einu.